شعيب بن صالح يا صالح بن شعيب ميگويند ، اصحاب سفيانى را شكست ميدهد تا اينكه وارد بيت المقدس شود و سلطنت آن را براى مهدى عليه السّلام مسخر نمايد و سيصد نفر از شام بسوى او حاضر خواهند شد . بين خروج آن و بين اينكه تسليم امر مهدى عليه السّلام شود هفتاد و دو ماه خواهد بود . [ يارى كردن مهدى عليه السلام آنهائى را كه از خراسان خروج مىكنند ] ( باب نود و سوم : ) عبد اللَّه گويد : در آن موقعى كه ما ، در حضور رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله بوديم جوانى از بنى هاشم آمد و رنگ آن حضرت تغيير كرد ، گفتند : يا رسول اللَّه چه شده كه ما هميشه در صورت شما اثر ناراحتى ميبينيم ؟ ! فرمود : ما اهل بيتى هستيم كه خدا آخرت را براى ما خواسته است و اين اهل بيت من بعد از من دچار بلاء شده و ( از حقوق خود ) محروم خواهند شد تا اينكه عده‌اى كه بيرقهاى سياهى دارند از طرف مشرق مىآيند و دو مرتبه يا سه مرتبه حق خود را طلب ميكنند و حق را به آنها نميدهند تا اينكه جنگ كنند و غالب شوند ، آنگاه حق آن‌ها را به آنها ميدهند ولى قبول نميكنند و حق را به مردى از اهل بيت من رد ميكنند و او زمين را پر از عدل مىكند بعد از آنكه از ظلم پر شده باشد هر كدام از شما آن را درك كرديد بايد خود را به آن برسانيد و لو اينكه با دست و سينهء خود از روى برف برويد زيرا كه او مهدى عليه السّلام است . ( باب نود و چهارم : ) ثوبان ميگويد : موقعى كه ديديد بيرق‌هاى سياه از طرف خراسان خارج شدند خود را به آنها برسانيد و لو اينكه با دست و سينه از روى برف برويد چون كه مهدى خليفهء خدا در ميان آنها است .